Η Πορεία του Ανθρώπου από το Εγώ στο Είναι του

  Η πορεία μας από το Εγώ στο Είναι περνάει υποχρεωτικά μέσα από την αποδόμηση του Εγώ. Η κουλτούρα μας, η παιδεία μας και ένας μεταμοντέρνος εσωτερισμός ευθύνονται για τη…

ΑΒΑΤΟΝ 181

Τη ζωή κανείς τη βιώνει κοιτώντας προς τα εμπρός, αλλά αν θέλει να την κατανοήσει, πρέπει να κοιτάξει προς τα πίσω, είχε πει ο σπουδαίος Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκωρ.

Ίσως γι’ αυτό η μελέτη της Ιστορίας έχει τόσο μεγάλη απήχηση και ασκεί τέτοια γοητεία διαχρονικά στους ανθρώπους. Και Ιστορία δεν είναι μόνο τα γεγονότα. Είναι και οι τόποι και οι άνθρωποι. Κυρίως οι άνθρωποι.

Οι άνθρωποι που έζησαν πριν, οι δικοί μας άνθρωποι του στενού μας περιβάλλοντος, οι γονείς μας, οι παππούδες μας, αλλά κι εκείνοι που έζησαν ακόμη πιο πίσω στον χρόνο, ίσως μέχρι τον πρώτο άνθρωπο, σχηματίζοντας την αδιάσπαστη αλυσίδα της γενεαλογίας μας, που μας οδήγησε στο σήμερα, στη δική μας ύπαρξη, και πιθανόν μέσω των απογόνων μας στο αύριο. Με άλλα λόγια, οι πρόγονοί μας.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ

  Τη στιγμή που ένα σκάνδαλο δημοσίων αναθέσεων αρχίζει να βλέπει το φως της δημοσιότητας, ο αρμόδιος Υπουργός προσπαθεί μεταμφιεσμένος να κρυφτεί ανάμεσα στο πλήθος μιας συναυλίας στη Θεσσαλονίκη. Λίγο…

Η Μεγάλη Ψευδαίσθηση της Ευτυχίας

Dzongsar Jamyang Khyentse   O στόχος πολλών πνευματικών διδασκαλιών σήμερα είναι να κάνουν τους ανθρώπους να «νιώσουν καλά». Πρόκειται για μια τάση τόσο διαδεδομένη, που ακόμη και δάσκαλοι μεγάλων παραδόσεων…

ΑΒΑΤΟΝ 180

Από πάντα με προβλημάτιζε το πώς γίνονται τα πράγματα. Αν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή για να γίνει το καθετί, και πώς να γίνει ώστε να γίνει σωστά: από τις μικρές δράσεις μας μέχρι τις πιο σημαντικές, από τις σχέσεις μας με τα αγαπημένα μας πρόσωπα και τους άλλους ανθρώπους γύρω μας, μέχρι τη σχέση μας με το Θεϊκό, όπως και να το ονομάζει κανείς.
Διαισθητικά πίστευα πως υπάρχει το ιδανικό μοτίβο για τα πάντα, σαν ένα πρωταρχικό «χνάρι» που δεν έχει αλλοιωθεί από την ατέλεια του κόσμου μας, και ότι εμείς, μέσα στον ύπνο που ζούμε, δεν το διακρίνουμε. Έτσι, κάνουμε το καθετί σε πλήρη αναντιστοιχία με το πρωταρχικό αυτό πρότυπο, με αποτέλεσμα να υπάρχει στον κόσμο δυστυχία και όλα τα δεινά που μαστίζουν τον άνθρωπο, ατομικά και συλλογικά.

ΑΒΑΤΟΝ 179

Μια από τις πρώτες και πιο έντονες εικόνες που έχω από την παιδική μου ηλικία, είναι κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ, να στέκομαι μπροστά στο κρεβάτι μου και να λέω την προσευχή μου, όπως με είχε διδάξει η μητέρα μου. Και φαντάζομαι ότι παρόμοιες μνήμες έχετε οι περισσότεροι που διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Μπορεί στη μεταμοντέρνα εποχή μας η συνήθεια αυτή να έχει ατονήσεια, ωστόσο από τα πολύ παλιά χρόνια οι άνθρωποι διδάσκονταν πώς να «συνομιλούν» με τον Θεό.

ΑΒΑΤΟΝ 178

Στις μέρες μας υπάρχει μια οργιώδης έρευνα σε πολλά τεχνολογικά κέντρα του εξωτερικού για την επίτευξη της «αθανασίας» ενώ είμαστε ακόμη στη ζωή. Με άλλα λόγια, αναζητούνται τρόποι για να ζούμε όσο περισσότερα χρόνια γίνεται, ακόμη κι αν αυτό θα είναι σε βάρος άλλων ανθρώπων και των φυσικών πόρων του πλανήτη που μας φιλοξενεί.
Η δική μας έρευνα που ακολουθεί, δεν ασχολείται με αυτού του είδους την «αθανασία». Από τη στιγμή που ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα σε αυτόν τον κόσμο, το ενδιαφέρον μας στρέφεται στο αν υπάρχει η δυνατότητα, και με ποιους τρόπους, για τη συνέχιση της ύπαρξής μας –και με ποια μορφή– μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος.
Και όπως όλες οι εσωτερικές διδασκαλίες φανερώνουν, πρόκειται για το συγκλονιστικότερο ταξίδι ανακάλυψης που θα μπορούσαμε να κάνουμε σε αυτή τη ζωή…

Close

Cart

Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.